20-11-2025
Hallo lieve mensen, hier weer een update vanuit, dit keer, een spierwit Finland. Vorige week was het al een beetje proefdraaien voor de sneeuw, maar vanochtend is het echt begonnen. Ik werd wakker met een prachtig winters plaatje, en het hield de hele dag aan. De Finse mensen lijken nog weinig last te hebben van de kou, ik zag zelfs mensen hardlopen en fietsen in de sneeuw, ik heb zelf mijn fiets maar even links gelaten, dat voelde toch een beetje spannend.
Gelukkig heb ik twee weken geleden een winterjas gekocht. Ik ben al vaak gewaarschuwd dat ik me wel goed moet kleden en voorbereiden, vooral met laagjes. De verkoopmedewerkster vertelde me de jas waarschijnlijk tot -20 graden aan kan, wat volgens haar nét genoeg is, zolang ik niet naar Lapland ga. Dan moet ik héél veel laagjes onder de jas dragen. Ze had ook gezien dat ik van groen houd, dus kwam ze direct aanzetten met allerlei groene jassen. Ik ben erg blij met het resultaat.
Een paar dagen nadat ik de jas had gekocht viel de eerste sneeuw. Diezelfde avond had ik een leuk uitje gepland: het Tampere Filharmonisch Fantasy-concert! Samen met Johanna, een Duitse vriendin die in hetzelfde gebouw woont als ik, hebben we ons mooi aangekleed en zijn we door de sneeuw naar het concertgebouw vertrokken. Het was een ontzettend mooi en leuk concert, vol met stukken die ik herkende uit films zoals Lord of the Rings. Daarna zijn we naar een restaurant gegaan om onszelf te trakteren op goed en lekker eten. Het was fijn om even helemaal iets anders te doen.
In dezelfde trant ben ik afgelopen maandag naar mijn eerste sitsit geweest. Een sitsit is een typisch Fins studentenfenomeen. Je zit met een groep medestudenten aan lange tafels om samen te eten en te drinken. Wat het uniek maakt, zijn de specifieke regels die erbij horen. Je moet bepaalde liedjes zingen voordat de groep mag drinken. Je mag niet op je telefoon zitten, er is een vaste volgorde waarin je met je tafelgenoten proost, en dan moet je natuurlijk wel “skål” zeggen! Dat woord is eigenlijk Zweeds, maar is inmiddels helemaal ingeburgerd in het Finse studentenleven. Er zijn nog meer regels, die verschillen ook per universiteit. Houd je je er niet aan, dan krijg je een “straf”. Deze keer moest een groep bijvoorbeeld in vijf minuten een toneelstukje opvoeren. Het thema was overigens Wild Wild West, wat de outfits een beetje uitlegt….
Nu gaan we echter een iets serieuzere periode in. De komende weken hebben we een aantal deadlines met flinke essays en projectplannen. Hoewel mensen hier wat relaxter lijken met betrekking tot deadlines en wat de opdrachten precies inhouden. Je zou denken dat dit mij een beetje gerust zou stellen, maar het maakt me juist nerveus. Ik vind wat richtlijnen wel fijn. Een opdracht heb ik gelukkig al af, voor Gamification. We hebben nog geen cijfer, maar ik heb er een goed gevoel over.
Ook leuk nieuws: ik ben aangenomen om een week in Porto te studeren, aan Lusófona University in januari. Dat doe ik in het kader van een Blended Intensive Program (BIP), een kort maar intensief onderwijsprogramma met online lessen en een paar dagen op locatie bij een andere Europese universiteit. Dit doe ik samen met studenten van verschillende universiteiten binnen de CIVIS Alliance, een soort mini-uitwisseling, kort, gericht en heel internationaal. Een van mijn klasgenoten is ook voor dit programma aangenomen dus samen vertrekken wij in eind januari naar Portugal! En nu hoop ik dat ik in het midden van de winter nog wat zon kan meepakken!
Goede berichten en leuk om te lezen. Even bijwarmen in Porto over paar weken.
Het klinkt allemaal super leuuuk! En super kouddd! Heerlijk genieten van het winter wonderland 😁
Je straalt Anne! Wat een leuk verslag weer. En de zon in januari lijkt me bijzonder welkom. 🫶🏻
Liefs Barbara
Lekker bezig Anne! Heel fijn dat je zo je plek aan het vinden bent. Je staat open voor alles en gaat overal op af. Echt petje af!
Liefs van ons allemaal.
Wat weer een mooi bericht Anne. Ben helemaal jaloers op de sneeuw.
Prachtige wereld is het dan.
Wat maak jij een boel mee en wat geniet jij ervan zo te lezen. Super, lief mens , en blijf genieten.
Dikke smok
Mooi verhaal weer. Je doet het super.
En eh wat zijn die groene broeken die jullie op t feest aan hebben? Is dat van de studenten vereniging? Misschien ook leuk om eens helemaal te laten zien.
Dikke kus en knuffel, mama
Anne wat weer een pracht verhaal van wat je allemaal beleefd. Zo te zien geniet je ervan!
Wat bijzonder om naar Porto te gaan ! Heb je daarvoor iets moeten presteren ?
Anne ik kijk uit naar het volgende bericht ,zo leuk om te lezen wat je allemaal meemaakt !!liefs OMA
Lieve Anne, wat een hoop positiviteit komt erover uit Finland. Het lijkt er op dat je het reuze naar je zin hébt, ga zo door!
Je hebt een soort van familiereünie gemist. Anne Aafke en ik misten toch onze kon takten, vooral die van jouw generatie.Sommigen zagen we niet meer, vandaar dat we een lunch hadden bedacht voor de familie op 16 november. We hadden wat salades gemaakt, pompoen soep, en als toet griesmeel pudding. Er kwam em 18 lieve fam.leden hier in mijn huis. ‘tWas reuze gezellig. We hebben allen aangespoord dit elk jaar te doen, Volgende keer ben je er ook bij.ik zal wat foto’s sturen, heeel veel liefs Marjan
hoi Anne ik kom een beetje van achteren met het lezen van je enorm leuke bericht. Als ik je mooie update lees dan komt naaivoren dat je zo geniet naast de studie… Top en blijf genieten, bij jou is het wit en hier nat……
liefs van ons
mark