01-08-2025
Veilig aangekomen in het land van duizend meren, Finland telt er ongeveer 188.000, al hebben wij er tot nu toe pas drie gezien. De reis verliep soepel. Het boarden ging zonder problemen, al bleek ik wel een middle seat te hebben. Mijn vader zat aan het gangpad, je merkt wie de tickets heeft geboekt. Maar ik mag niet klagen. Alles was top geregeld door mijn vader. En hoewel we iets later vertrokken dan gepland (had ik eigenlijk ook niet anders verwacht), was het een prettige reis.
Toen we aankwamen op het vliegveld moesten we even wachten op de bagage, daarna konden we direct door naar de autoverhuur. Daar stond een mooie Skoda op ons te wachten. De rit van het vliegveld naar het centrum van Helsinki duurt ongeveer een half uur, dus we hadden nog tijd over voor een biertje aan de hotelbar. En dat was maar goed ook, want dat biertje kostte €11 per stuk.
We wilden de eerste avond graag echt Fins eten. Met behulp van een reisgids en wat Tripadvisor zoekwerk kwamen we terecht bij Kuu, Fins voor “maan”. Daar hebben we echt uitzonderlijk lekker gegeten. Mijn vader en ik kozen elk een ander menu, maar allebei met rendiergerechten. Een goede start in Finland. Mijn vader had een heerlijke rendierfilet, een beetje vergelijkbaar met ossenhaas. Ikzelf had een geweldige rendiertartaar. Alles was tot in de puntjes geregeld bij zowel de bediening als keuken en mocht iemand ooit een adresje nodig hebben in Helsinki kan ik dit zeker aanraden!
Lofzang op Finse eerlijkheid
Het was een warme avond in Helsinki en we zijn zwetend naar het hotel gelopen om daar nog een kopje koffie te drinken alvorens te gaan slapen. Hier kwam ik echter achter dat mijn portemonnee verdwenen was. Waarschijnlijk ergens uit mijn jaszak gevallen omdat ik door de warmte mijn jas had uitgedaan. We zijn teruggelopen om de portemonnee te zoeken maar konden het helaas niet vinden. Ik heb meteen al mijn kaarten geblokkeerd en me mentaal voorbereid om alles opnieuw aan te moeten vragen, met extra hobbel dat ik nu uitgeschreven sta in Nederland. Gelukkig blijkt het dat Finnen goudeerlijk zijn. Toen ik vanochtend wakker werd had ik allemaal meldingen van iemand die mij probeerde te vinden omdat ze mijn portemonnee had gevonden. Via LinkedIn hebben we een afspraak kunnen maken zodat ze de portemonnee kon teruggeven. Zelfs het briefje van 20 zat er nog in. Ik heb haar een bos bloemen gegeven als bedankje, ik kon bijna niet geloven dat de portemonnee teruggevonden was door zo’n aardig en eerlijk persoon, ik had alles al verloren gewaand. Naast deze ervaring is elke Fin die ik gesproken heb super vriendelijk en aardig, dat geeft mij goede hoop voor mijn ervaringen voor de aankomende twee jaar.
Een nieuw plekje
Na het ophalen van mijn portemonnee zijn we (ietjes vertraagd) op weg gegaan naar Tampere om de sleutel van mijn kamer op te halen. Ik schrijf dit nu vanaf de grond van het TOAS kantoor waar ik mijn sleutel kan ophalen. Morgen of overmorgen zal weer een nieuwe blog verschijnen, en dan zullen we wel zien of Tampere even vriendelijk is als Helsinki.
Hi Anne en Frans,
Wat leuk om nu al iets van jullie te horen en nu al een avontuur!!!beleefd.
De foto’s laten zien dat jullie nu al genoten hebben.
Je zal inmiddels wel de sleutel van je appartement hebben, heel veel succes de komende dagen.
Gr Opa en oma Olsthoorn.
Anne wil je me even laten weten of deze mail is doorgekomen de vorige keer ging het mis.
Ach jeetje, ik lees dit hele verhaal nu pas. WT zal je geschrokken zijn! Fijn dat ’t opgelost is en samen met je lieve papa komt het allemaal wel goed. Dikke knuffel, mama