Een master in het buitenland begint met opruimen

04 juni 2025

De overgang naar een nieuw land begint niet op het vliegveld, maar bij het legen van een oude lade.
In de aanloop naar mijn verhuizing voelt alles als opruimen. En het lijkt nooit op te houden: tandartsafspraken maken, een hospiteeravond regelen, meubels verkopen. Het ene moment lijkt de tijd eindeloos en kruipt alles voorbij, het volgende moment springt alles ineens vooruit en lijkt juli al om de hoek.

Nieuwe dingen betekend: afscheid nemen…

Op het moment leef ik vooral toe naar de laatste week van juni. Dan neem ik afscheid van mijn werk én mijn studentenhuis. Daarvoor is nog veel te regelen. De eerste stappen richting Finland zijn verder verrassend huiselijk: vuilniszakken vullen, papieren sorteren en nadenken wat ik eigenlijk echt nodig heb. Niet alleen fysiek maar ook mentaal ruim ik op. Naast de praktische aspecten van mijn kamer opruimen en wie mijn koelkast overneemt heb ik ook gezorgd dat ik van iedereen nog even goed afscheid kan nemen. Daarnaast heb ik ook een aantal dingen ingepland die ik al langer wilde doen maar steeds heb uitgesteld! Dit betekend onder andere een wat drukke sociale agenda dan ik gewend ben maar ik heb er ook echt zin in!

Aangezien er zelfs aan mijn ouders een limiet zit aan hoeveel ze voor me willen doen en spullen willen opslaan moet ik veel dingen weg doen of verkopen. Ik heb natuurlijk voorkeur aan verkopen, zowel omdat ik het zonde vind om dingen weg te gooien als omdat een kleine boost aan mijn spaarrekening wel fijn is! Dat gaat natuurlijk niet van het leien dakje. Veel van de spullen waren al tweedehands toen ik ze kocht. Hoewel alles nog functioneel is heeft een aantal jaar in een studentenhuis verblijven niet bepaald geholpen met hun algemene staat😆

Be prepared

Gelukkig zijn er ook leukere aspecten. Vandaag heb ik de laatste van de webinars die georganiseerd worden vanuit de universiteit bijgewoond. Deze keer leuke ervaringsverhalen vanuit (internationale) studenten. De school had 4 webinars georganiseerd over verschillende onderwerpen. Tot nu toe wist ik alle informatie die werd gegeven door de organisatoren al (goede voorbereiding for the win) dus was het wel een beetje saai. Deze keer heb ik echter echt leuke, praktische en wat gekke tips meegekregen:

• Neem zomerkleren mee!! Het kan nog best mooi weer worden en zomerkleren zijn blijkbaar aan de dure kant
• Finnen zijn wat introvert maar wel open voor connectie, het ijs breken kan lastig zijn maar als je daar doorheen bent komt het wel goed
• De natuur is helend? Een ommetje maken in Tampere natuurgebied is heerlijk
• De winters zijn niet alleen koud maar ook echt pikkedonker, ga in die periode niet in je eentje op de bank zitten, ga eruit en zoek mensen en activiteiten op!
• Gelukkig is dat niet al te lastig, er zijn tientallen “student assosiations” dit zijn studentenverenigingen die betrekking hebben tot verschillende studies, hobby’s of sporten

Het bericht van deze studenten was duidelijk: het begin van je studententijd kan uitdagend zijn in deze nieuwe omgeving maar als je je mengt met je medestudenten en je tijd goed besteed komt het wel goed!

Elke internationale student krijgt ook een Student Tutor. Deze wordt eind juli toegewezen, dit zijn studenten die een cursus hebben gedaan in internationale communicatie en nieuwe internationale studenten begeleiden wanneer ze aankomen in Tampere en hun helpen om hun draai te vinden in de nieuwe omgeving. Ik ben benieuwd hoe die relatie gaat zijn want in Zuid-Korea had ik moeite om contact te krijgen met de persoon die een soortgelijke rol moest innemen.

Eigenlijk maak ik me echter niet echt zorgen. In de webinar merkte in een warmte en gezelligheid tussen de aanwezige studenten en docenten die een warme cultuur weergeven, ten minste binnen de school zelf.

Tijdens de webinar werd ook keer op keer benoemd dat de natuur in Tampere, en Finland in het algemeen, echt fantastisch is. Ik kan niet wachten om dit zelf mee te maken. Gelukkig is mijn appartement dichtbij zowel een bos als een meer, genoeg te ontdekken de eerste weken.

Rust in m’n hoofd, vol in m’n hart

Ondertussen ben ik weer terug bij het regelen: documenten verzamelen, mails sturen, verzekeringen checken. Het zijn veel kleine stappen, maar ze voelen inmiddels vertrouwd. Ik heb natuurlijk wel vaker in het buitenland gewoond, maar dit voelt definitiever. Juist omdat het een open einde heeft. En misschien is dat waarom ik ondanks alles merk dat mijn hoofd wat leger wordt. Alsof het ruimte maakt. Mijn hart daarentegen, dat wordt juist steeds een beetje voller.